17 °C Argos, GR
30 Μαρτίου, 2020

Το δικό μου αντίο στον Δημήτρη Σφυρή…

 

Είπα να σε αποχαιρετίσω από μακριά , άλλωστε ούτε κι εσύ δεν θα ήθελες να έρθω, θα έλεγες μην τολμήσεις κάτσε μέσα στο σπίτι μην διακινδυνεύσεις . Κρατάω την ανάσα μου φίλε μου όση ώρα γράφω αυτά τα λόγια, δεν ξέρω ξεκινώντας που θα καταλήξω, δεν ξέρω αν θα γράψω για τον φίλο ή για τον Δήμαρχο, ξέρω όμως πως όλα αυτά είναι μέχρι “τον επόμενο καβγά ” που λένε και οι Γάλλοι. Σβήνω και ξαναγράφω, τα λόγια δεν είναι εύκολα, ακόμα δεν έχω καταλάβει γιατί την έκανες, εσύ ήσουν γεννημένος μαχητής, πάλευες μέσα στα γήπεδα του βόλεϊ στον Πειραιά, πάλεψες ως φοιτητής στην Ιταλία, παντού πάλευες , καμία μάχη δεν άφηνες στην μέση και τώρα γιατί;

Θυμάμαι  έναν καυγά που είχαμε ,τηλεφωνικό, έκλεισε η φωνή και των δύο από τις φωνές, χαχαχα και κλείσαμε το τηλέφωνο τσαντισμένοι και οι δύο, αυτό για πέντε λεπτά βέβαια.

Θυμάμαι κλεισμένοι στο υπόγειο να γράφουμε και να ξανασβήνουμε, να σε ακούω να σχεδιάζεις το μέλλον και να θαυμάζω το μυαλό σου, ενδιάμεσα κουβέντες για το πως γνώρισες την Ζιζη, για τα καμάρια σου, τις μεγάλες σου καψούρες τις κόρες σου κι εγώ για τον άνθρωπο μου. Θυμάμαι κάποια από εκείνες τις φορές στο υπόγειο σου έλεγα πως φαντάζομαι το σπίτι των ονείρων μου, αλλά εσύ έδειχνες αφοσιωμένος σε κάτι που σχεδίαζες, σκέφτηκα πως με είχες γραμμένη όση ώρα μίλαγα και ξαφνικά βλέπω το σπίτι των ονείρων μου αποτυπωμένο στο χαρτί. Ήταν λες και ξεπήδησε μέσα από την φαντασία μου , λογικό αφού ήσουν, το ήσουν κάπως με δυσκολεύει ,θα προτιμούσα το είσαι, ήσουν κορυφαίος αρχιτέκτονας.

Τι να θυμηθώ, γνώρισα και αγάπησα την Ερμιονίδα μέσα από εσένα, ένας Πειραιώτης μάγκας , σύγχρονος μάγκας, είχες λόγο, τιμούσες τα παντελόνια που φορούσες και  που λάτρεψες τον τόπο αυτό τόσο πολύ όσο σε αγάπησε και αυτός. Γυρίσαμε με το αυτοκίνητο σχεδόν κάθε γωνιά του Δήμου, αγαπούσες κάθε κομμάτι γης αυτού του τόπου, έβγαζες έναν ερωτισμό όταν μιλούσες για την Ερμιονίδα, ήταν κομμάτι της ψυχής σου. Όχι βρε συ δεν κάνω την αγιογραφία σου, ήσουν ξεροκέφαλος, μερικές φορές χάραζες πορεία και δεν άκουγες κανέναν, ήσουν εργασιομανής , δούλευες λες και δεν υπήρχε αύριο. Το μόνο που σε σταμάταγε ήταν τα κορίτσια σου, γυάλιζαν τα μάτια σου όταν μίλαγες για τα κορίτσια σου, η αγάπη και η υπερηφάνεια ξεχείλιζε από κάθε μέρος του κορμιού σου.

Εντάξει ξέρω φτάνει, κλείνω δεν θα γράψω άλλα, μόνο αυτό, θα μπορούσα να γράφω ώρες ,αλλά νομίζω πως ήξερες φίλε μου, τί σημασία έχει να μάθουν και οι άλλοι.

Καλή αντάμωση Δήμαρχε.

Περισσότερα Άρθρα

Σε λίγο…θα κλέβουν ακόμη και τους νεκρούς

Αφού έχουν κλέψει, εκατοντάδες χιλιάδες σπίτια, αποθήκες, μαγαζιά, πομόνες, πίνακες ΔΕΗ, φράχτες, κάγκελα, πόρτες σιδερένιες, μετασχηματιστές της ΔΕΗ, όλα τα σύρματα από χαλκό που έχουν οι κολώνες της ΔΕΗ ως αντικεραυνικά, σκάρες από φρεάτια, καμπάνες εκκλησιών και πολλά άλλα, τελευταία κλέβουν και τα καντήλια από τα νεκροταφεία. Σε λίγο θα ξεθάβουν και τα πτώματα μπας […]

Χάρη Σελλή και Δημήτρη Ζαχαριά θα ανακοινώσει ο Καμπόσος;

Σύμφωνα με το ρεπορτάζ τις αμέσως επόμενες ημέρες δυο ακόμα υποψηφιότητες θα ανακοινώσει ο Δημήτρης Καμπόσος, πρόκειται για τον Χάρη Σελλή και τον Δημήτρη Ζαχαριά. Ένας συνδυασμός που συνεχώς ενισχύεται  ,ενώ άλλοι δυσκολεύονται να καλύψουν τον βασικό αριθμό υποψηφίων ο Καμπόσος έχει δυσκολία γιατί το έχει υπερκαλύψει .