8/12/2016 08:22:00 π.μ.
0
Δέκα χρόνια πριν, 10 Αυγούστου 2006 ήταν, σε ένα από τα πιο άρτια εξοπλισμένα νοσοκομεία της χώρας, στο Γενικό Κρατικό «Γ. Γεννηματάς», όπου εργαζόμουν, χάναμε τη μάχη για να διατηρήσουμε στη ζωή έναν ιδιαίτερο ασθενή. Η μέχρι τότε νοσηλεία και η ανάρρωση από το καρδιακό επεισόδιο πήγαινε θαυμάσια, το εξιτήριο ήταν θέμα λίγων ημερών. Ένα νέο επεισόδιο όμως, μέσα στην καρδιολογική μονάδα, αποδείχθηκε μοιραίο. Παρά τις απεγνωσμένες προσπάθειες όλων των συναδέλφων εξαίρετων επιστημόνων, ο «πατέρας του γιατρού», ο ιερέας, δεν τα κατάφερε…
Δέκα χρόνια μετά, η τοπική μας κοινωνία, τον ξαναθυμήθηκε. Σε μια εκδήλωση μνήμης που η συμμετοχή ξεπέρασε κάθε πρόβλεψη, σύσσωμη η θρησκευτική και πολιτική ηγεσία της Αργολίδας, καθώς και πλήθος κόσμου, θυμήθηκε τη διαδρομή και το έργο του αγαπημένου όλων μας παπα-Γιώργη. Ενός ανθρώπου που διέθετε μια σπάνια ικανότητα μετατροπής της άριστης θεωρητικής γνώσης που κατείχε, σε απτό, χειροπιαστό και μετρήσιμο έργο. Ενός ανθρώπου που παρήγαγε εξίσου θεωρητικό, αλλά και πρακτικό έργο, επ’ωφελεία όλων των μελών της ευρύτερης κοινωνίας.
Θα ήθελα να ευχαριστώ το εκκλησιαστικό συμβούλιο Κιβερίου Αργολίδας και προσωπικά τον π. Πέτρο Αθανασόπουλο, για την εκδήλωση αυτή, για την ονοματοδοσία του Πνευματικού Κέντρου, αλλά και για τη συνεχή αναφορά στο έργο και την παρακαταθήκη του προκατόχου του. Επίσης όλους τους ομιλητές, τους επισήμους και τους εκπροσώπους φορέων. Να ευχαριστήσω από καρδιάς όλους όσους μας τίμησαν με την παρουσία τους και μας έκαναν να νοιώσουμε ότι ο συναισθηματικός δεσμός με τον αγαπημένο μας παπα-Γιώργη παραμένει αναλλοίωτος, τόσο άμεσος και τόσο ζωντανός, σαν να είναι και ό ίδιος παρών, ακόμα ανάμεσα μας…

0 comments:

Δημοσίευση σχολίου

Το παρόν διαδικτυακό μέσο ουδεμία ευθύνη εκ του νόμου φέρει περί των επωνύμων ή ανωνύμων σχολίων που φιλοξενεί. Σε περίπτωση που θεωρείτε πως θίγεστε από κάποιο εξ αυτών, επικοινωνήστε μέσω της φόρμας επικοινωνίας έτσι ώστε να αφαιρεθεί.