10/25/2016 06:05:00 μ.μ.
0
 Μια φόρα κι ένα καιρό ήρθε στον κόσμο, ένα παιδί. Δεν ήταν σαν τα υπόλοιπα παιδιά, ήρθε σε μια μικρή πόλη με ένα σκοπό, να δείξει στους ανθρώπους της, τη δύναμη της αγάπης, τη δύναμη της συμφιλίωσης, το τίποτα των χρημάτων μπροστά στα πάντα της υγείας.
- Μπορείτε, να αγκαλιαστείτε και να προσευχηθείτε για μένα ,ρώτησε τους ανθρώπους; 
-Μπορούμε, απάντησαν αυτοί κι αγκαλιάστηκαν όλοι μαζί, φίλοι, εχθροί, ξένοι και έγινε ησυχία και μια προσευχή ακουγόταν παντού στην μικρή πόλη.
-Μπορείτε, να βγείτε από τα σπίτια σας και να γλεντήσετε και να τραγουδήσετε και να χορέψετε, ρώτησε ξανά τους ανθρώπους;
-Μπορούμε, απάντησαν αυτοί, και πιάστηκαν χέρι-χέρι χωρίς να τους χωρίζουν χρώματα και ιδέες, και γέμισαν τις πλατείες, και γέμισαν, τους δρόμους, τα θέατρα, τα μαγαζιά και γλεντούσαν και τραγουδούσαν και χόρευαν και έπιναν στην υγειά του μικρού τους ήρωα όπως τον έλεγαν.

 - Τώρα τους είπε μπορείτε να μου αποδείξετε πως ο μόνος σκοπός της ζωής είναι η αγάπη η χαρά;
-Μπορούμε απάντησαν αυτοί, και έτρεξαν όλοι, πλούσιοι και φτωχοί, και έφεραν όλες τις περιουσίες τους και τις ακούμπησαν μπροστά στα πόδια του μικρού τους ήρωα. πάρτα του είπαν δεν θέλουμε τίποτα, μας αρκεί εσύ να είσαι καλά.
- Ωραία, είπε το παιδί, εγώ τώρα πρέπει να φύγω ότι ήταν να σας μάθω, σας το είπα, αλλά εσείς θα συνεχίσετε να ζείτε φιλιωμένοι, με χαρά και να μην γκρινιάζετε για ανάξια πράγματα;
Οι άνθρωποι δεν απάντησαν.
Το παιδί, γύρισε την πλάτη και άρχισε να απομακρύνετε...
Οι άνθρωποι πάγωσαν, οι καρδιές τους έσπασαν, κοίταζαν το μικρό τους ήρωα που έφευγε κι έκλαιγαν... αλλά και πάλι δεν απάντησαν.


Το κείμενο το πήραμε από το facebook της κ.Βούλας Κάπλατζη




0 comments:

Δημοσίευση σχολίου

Το παρόν διαδικτυακό μέσο ουδεμία ευθύνη εκ του νόμου φέρει περί των επωνύμων ή ανωνύμων σχολίων που φιλοξενεί. Σε περίπτωση που θεωρείτε πως θίγεστε από κάποιο εξ αυτών, επικοινωνήστε μέσω της φόρμας επικοινωνίας έτσι ώστε να αφαιρεθεί.