25 °C Argos, GR
21 Σεπτεμβρίου 2021

Ο Θάνος Μικρούτσικος αποκαλύπτεται…

Γεννήθηκα στις 13 Απριλίου 1947.
Μια μέρα του 1951,
επισκέφτηκα τη θεία μου που ήταν καθηγήτρια πιάνου.
Με πήρε αγκαλιά και μου είπε:
”Θανασάκη, σήμερα αποφάσισα να παίξω για σένα.”

Κάθισε στο πιάνο, άρχισε να παίζει ένα κομμάτι,
γυρίζει κάποια στιγμή προς το μέρος μου
και βλέποντάς με να την κοιτώ αποσβολωμένος, μου λέει:

”Τώρα θα παίξεις εσύ.”

Με καθίζει στο πιάνο και βάζει το δεξί μου χέρι στα πλήκτρα του.
Από πάνω του τοποθετεί το δικό της και αρχίζει να καθοδηγεί
το κάθε μου δάχτυλο ώστε να παίξει την αρχική μελωδία.
Έτσι ξεκίνησε όλη μου η περιπέτεια.

Ήρθα σε επαφή με τη μουσική τεσσάρων χρονών,
μπήκα με τα μπούνια στην κλασσική,
δηλαδή Μπαχ, Μπετόβεν, Μότσαρτ, Χάυδν, Ντεμπυσσύ

και μέχρι τα δώδεκα, που ήμουν προ του πτυχίου,
έδινα συναυλίες στο πλαίσιο του ωδείου
αλλά και σε προγράμματα επαγγελματικών συναυλιών.

Χωρίς τη μουσική, δεν ξέρω τι θα ήμουν. Όλη μου η ζωή ήταν η μουσική.

Κοιτάω ένα φιλμ στον κινηματογράφο.
Όσο ενδιαφέρον κι αν είναι, υπάρχει περίπτωση,
να σκέφτομαι που άφησα το χαρτί με την παρτιτούρα.

Η γυναίκα μου, παρότι προπονημένη, ακόμη με ρωτάει:
Που είναι το μυαλό σου;”

Μου λένε:
”Καλά ρε συ Θάνο, την ώρα που σε βλέπουμε να παίζεις στο πιάνο,
κλείνεις τα μάτια σου και χάνεσαι, απογειώνεσαι,
και απογειωνόμαστε κι εμείς.

Και τους απαντώ:
”Μπορεί εκείνη την ώρα πραγματικά να χάνομαι,
αλλά για να φτάσω σ’ αυτό το σημείο της απογείωσης,
έχω περάσει σκληρή πειθαρχεία.

Για παράδειγμα, για να γραφτεί η μουσική για την παράσταση
”Η επιστροφή της Ελένης” πέρασα 20ωρα επί 9 μήνες.
Θα τα κατάφερνα χωρίς να έχω τρομακτική πειθαρχία;

Μου αρέσει ένα χωριό στην Κρήτη, απέναντι από το Λιβυκό πέλαγος
που κάναμε ένα σπίτι πριν μερικά χρόνια
και εκεί μπορείς να συνομιλείς με τον χρόνο. Χρόνος ίσον θάνατος.

Παρουσία του αέναου Λιβυκού μου αρέσει να συνομιλώ μαζί του.
Μου λέει: ”Θα σε κερδίσω, όπως τους κερδίζω όλους.”

Και του απαντώ:
”Το ξέρω,
και προετοιμάσου για τα επόμενα χτυπήματα που εγώ θα σου δώσω
μέχρι να με ρίξεις κάτω.”

Κι όταν με ρίξει κάτω,
θα ήθελα όλα τα δικά μου πρόσωπα να φοράνε λευκά.

Όλη μου τη ζωή έπαιζα μουσική ντυμένος στα μαύρα,
τώρα θα ήθελα στα λευκά.

Θάνος Μικρούτσικος

Χθες έφυγε από τη ζωή.

Πηγές:
oneman. gr – συνέντευξη στην Έρικκα Ρούσσου
amna. gr – συνέντευξη στον Γιώργο Μηλιώνη
lifo. gr – συνέντευξη στον Αντώνη Μποσκοίτη

Περισσότερα Άρθρα

Αδιανόητο: Πουλάνε ρούχα με στάμπα την πτώση των ανθρώπων από το αεροπλάνο στο Αφγανιστάν!

Τα ρούχα με τίτλο Kabul Skydiving Club Shirt και στάμπα την πτώση των ανθρώπων από το αεροπλάνο πωλούνται διαδικτυακά Εμπόριο με τον ανθρώπινο πόνο στο Αφγανιστάν αποφάσισαν να κάνουν κατασκευαστές ρούχων στις ΗΠΑ οι οποίοι πωλούν κοντομάνικα με στάμπα τη στιγμή της πτώσης των ανθρώπων από το αμερικανικό μεταγωγικό όπως αυτή αποτυπώθηκε στο βίντεο που προκάλεσε παγκόσμια ανατριχίλα. […]

Κλείνει με αισιοδοξία η εκπαιδευτική περίοδος για το Δημοτικό Ωδείο Άργους – Μυκηνών

Με την απονομή Πτυχίου Αρμονίας με Άριστα (10) στον μαθητή Γιώργο Παπασπυρόπουλο, ο οποίος τελείωσε τις σπουδές του στον ελάχιστο προβλεπόμενο από το ΥΠ.ΠΟ.Α χρόνο, κλείνει με χαρά και αισιοδοξία η εκπαιδευτική μας περίοδος. Για τις υπέροχες συναυλίες μας στην αυλή του Ωδείου, θέλουμε να ευχαριστήσουμε τον Αντιδήμαρχο Άργους κ. Γιώργο Σαρρή και την τεχνική […]

Follow by Email